Li Wei, poeto el Tianjin

Eltiraĵo el la poemo:

"Mi aŭ simio"


Por preni la ŝarĝon
de la nacio, de la popolo,
mi,
simpla homo,
persono ne frapanta atenton,
konsentas rezigni
pri mia titolo kiel homo.
De nun mi rapide
retroevoluas
en simion.

Mi esperas honeste,
ke mi facile lasas alŝnurigi min.
Mia nova mastro estas kamparano,
kies tergrundon voris inundoj.
Mi estus preta montri, en la dezerta tristo
de la urboj, mallonge antaŭ tiu momento,
kiam la polico forpelos min,
miajn famajan artifikaĵojn,
tiel, ke mi povu enspezigi al mia
senhejma mastro kelkajn cendojn.
Kaj por ke mi povu sorĉi al ĉiuj tiuj
senlaboraj fratoj kaj fratinoj
hazarde vidantaj min en prezento,
kelkajn feliĉigajn momentojn,
al iliaj eluzitaj vizaĝoj kaj
koroj.

Al infanoj mi ne kurbigus
eĉ korpohareton.
Ĉar mia amo al ili estas tiel granda
kiel al ĉiu brilanta stelo en la ĉielo.
Por ili, por tiu nepagebla espero,
mi ĵetiĝus sen hezito
antaŭ la purpure brilantajn vizaĝojn
de la funkciuloj,
antaŭ la grase gutantajn cerbojn
de la novaj riĉuloj, kiuj ĝuas
la bankedon de l' vivo.
Mi permesus al ili frakasi
mian kranion kaj elsuĉi
ankoraŭ la lastajn gutetojn de poezio
el mia cerbo.

Kaj tamen mi mortus sen pento.
Rigardu, tia simio mi estas,
simio ne frapanta atenton,
eterne enserve de la popolo kaj la patrio,
tia simio mi estas.


tradukis Cezar
laŭ germana traduko
de Kai Strittmatter